Archiwa tagu: niepełnosprawni

na kogo wypadnie na tego bęc …

Jeden z Uczestników toczącej się właśnie kampanii upublicznił na swojej stronie w jednym z serwisów społecznościowych przejmujący film: w Piasecznie, w czasie spotkania z mieszkańcami podczas tzw. election tour osoba z tłumu woła do rozdającego autografy obecnie urzędującego i starającego się o reelekcję Głównego Bohatera Spotkania z prośbą o wypowiedzenie się na temat sytuacji osób niepełnosprawnych.

Wypowiedział problem. Zadał pytanie. Następnie kilkakrotnie wołał jeszcze starając się w ten sposób zwrócić uwagę uśmiechającego się do wszystkich wokół i pozującego do miłych zdjęć z publicznością najwyższego przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej i gwaranta ciągłości władzy państwowej (Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 126 ust. 1).

O tym, że głos z tłumu był wyraźnie słyszalny świadczyły widoczne w kamerze dziennikarskie mikrofony różnych stacji – momentalnie skierowały się ku Obecnemu z oczekiwaniem – co powie… Nie odpowiedział nic, nie uczynił nic, jakimkolwiek gestem, ni zmarszczką na czole nie ujawnił, że w ogóle usłyszał pytanie z tłumu…

A dziennikarze? Wstrzymali oddech .. i nie wezwali do odpowiedzi.. Nie powtórzyli – zdaje-się-nie-dosłyszanego- pytania . Nie było zapewne takiej potrzeby…

Komentator zauważył: cyt.”pytania padły, odpowiedzi nie ma..”k.cyt.

Link do filmu z tego zdarzenia, o ile jeszcze jest dostępny, jest tutaj:

Głos z tłumu wołał głośno i wielokrotnie, ale – pomimo tego, że chyba wszyscy go usłyszeli – nie był słyszalny.

Bo media go nie podchwyciły i nie wezwały do odpowiedzi.

Może to zresztą nic by nie dało? Ot, kolejną  okrągłą obietnicę przedwyborczą?

O „bezpłatnej” pomocy prawnej przeczytasz TUTAJ.

O asystencie osoby niepełnosprawnej czytaj TUTAJ.

Dlaczego o tym piszę? Siostra Małgorzata Chmielewska, współtwórczyni Fundacji Chleb życia, napisała ostatnio piękne zdanie, cyt.”Chcesz lepszego świata? To go rób!„k.cyt.

I ja się z Nią całkowicie zgadzam. Jak widzimy, że coś jest źle, to nie ma co jałowo marudzić, tylko po prostu trzeba starać się to zmienić. Samym narzekaniem między sobą nie zmienimy obecnego stanu rzeczy.

Może trzeba postarać się o dobry, lepszy od obecnego, lobbing?

Dobry, czyli mówiący o tym, co ważne, mówiący w sposób mądry, potrafiący dostosować przekaz do odbiorcy, oddzielić to co istotne od tego co nie istotne, potrafiący dotrzeć do odbiorcy (Społeczeństwa i Ustawodawcy) – a to jest najtrudniejsze..

Jeśli nie staniemy się 1. głośni, 2. słyszalni – w przestrzeni publicznej, takiej jak np. media i internet, ale przede wszystkim – obecni w świadomości społecznej 3. jeśli nie przekonamy do swoich racji – to się może nic nie zmienić..

Z kolei inny kandydat „wysłał do mnie” na adres mailowy list zaadresowany, zdaje się, do wszystkich przedsiębiorców, z bijącym czerwienią apelem: cyt.”Pokażmy politykom czerwoną kartkę. Nie łudź się! Ty będziesz następny i nikt Ci nie pomoże.”k.cyt.

No nie nastraja to optymistycznie. Nie tyle jednak cytowane wezwanie, co okoliczność, że wzywający jako jedyne remedium wskazuje ewentualny wybór swojej osoby, bez jednak jakichkolwiek informacji w jaki sposób mogłoby to się przyczynić do poprawy obecnej sytuacji..

Dobry przekaz jest niezwykle ważny, ale pytanie – co chcemy przekazać? To, że mamy mało pieniędzy? No – prawie – każdy ma za mało i chciałby więcej. nie do końca o to chodzi.

Chodzi o to, że potrzebujemy przepisów, które umożliwią nam jak najbardziej samodzielne życie. Które pomogą pokonać pierwotne trudności w podejmowaniu zatrudnienia i samodzielnego uzyskiwania środków na życie.

Obecny system zmusza osoby niepełnosprawne do żebractwa.

Jesteśmy przez obecne przepisy dotyczące zatrudnienia osób niepełnosprawnych niemal ubezwłasnowolnieni, a przygotowywane zmiany, dotyczące tzw. asystenta osoby niepełnosprawnej, mogą sprawić, że staniemy się ubezwłasnowolnieni totalnie..

Osoba niepełnosprawna nie otrzymuje żadnego wsparcia na zatrudnienie osób, które są dla niej niezbędne by mogła się kształcić, podejmować zatrudnienie, rehabilitować się, prowadzić niezależną działalność gospodarczą.

Ogromne środki, które są obecnie przeznaczane na cel tzw. wsparcia zatrudnienia ON idą do pracodawców. 

O tym jak zatrudnić osobę niepełnosprawną i otrzymać zwrot kosztów pracy zobacz TU

Tak, takim przepisom należy się przeciwstawić. Bo dlaczego pracodawca zatrudniający osobę niepełnosprawną otrzymuje zwrot kosztów zatrudnienia i wyszkolenia osoby, która niepełnosprawnemu pomaga, a niepełnosprawny chcący (a często zmuszony) podjąć samodzielne zatrudnienie – takiego wsparcia nie otrzymuje

Dlaczego chce się osoby niepełnosprawne zmusić do korzystania z pośredników przy zatrudnieniu osoby, która jest im konieczna po to, aby się umyć, ubrać, wstać z łóżka, wsiąść do auta, dotrzeć do pracy, pokonać progi i bariery architektoniczne, i tak dalej? Czy na prawdę potrzeba do tego kolejnej armii urzędników, którzy arbitralnie zdecydują jaka pomoc jest mi/Tobie potrzebna i czy w ogóle się „należy”?

A jeśli się nie „należy” (bo może akurat został o 2 złote przekroczony próg finansowy przychodu na „łebka”) to nawet nie będzie można – pomimo zasady swobody umów – koniecznego wsparcia zatrudnić samemu? Albo znowu trzeba będzie życie komplikować, bo zatrudnionej indywidualnie osoby nie będziemy mogli nazwać asystentem osoby niepełnosprawnej?

Dlaczego nie zostawić wyboru, co do sposobu korzystania ze wsparcia osoby, o której mowa w art. 26 e ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych? Zwrot kosztów zatrudnienia osoby, która pomaga niepełnosprawnej w pracy w zakresie czynności ułatwiających komunikację z otoczeniem oraz czynności niemożliwych lub trudnych do wykonania przez osobę niepełnosprawną na jej stanowisku pracy przysługuje wyłącznie pracodawcy, który zatrudnia osobę niepełnosprawną. Dlaczego taki zwrot nie przysługuje osobie niepełnosprawnej, która sama chce zatrudnić osobę, która będzie jej pomagać w w/w czynnościach? Dlaczego taki zwrot nie przysługuje samozatrudnionemu, niepełnosprawnemu przedsiębiorcy?

Czym to jest, jeśli nie dyskryminacją?

Trzeba zacząć o tym mówić.

Myślę tez, ze niezwykle wartościowe, a może wręcz niezbędne – byłoby połączyć się z innymi grupami, które się sprzeciwiają obecnemu stanowi rzeczy:

– fizjoterapeutami, pielęgniarkami, lekarzami i innymi przedstawicielami tzw. służby zdrowia – są naszym wsparciem na co dzień, a i my często jesteśmy ich – niejako -pracodawcami i klientami jednocześnie,

– środowiskami prawniczymi, do których zadań należy obrona praw człowieka, ale także są niezbędnym wsparciem w należytym opracowaniu propozycji zmian,

– przedsiębiorcami – który mi niejednokrotnie sami jesteśmy, bo – tak na prawdę – łatwiej samemu rozpocząć działalność gospodarczą, niż znaleźć zatrudnienie na godziwych warunkach umowy o pracę.

– osobami bezrobotnymi, którym rzeczywiście zależy na znalezieniu stałego zatrudnienia, bo w wielu przypadkach niepełnosprawności bywamy wieloletnimi „pracodawcami”, dla osób, które pomagają nam we wszelkich sprawach życia codziennego.

Nasze dążenia wcale nie są przeciwstawne – potrzebujemy się nawzajem. I wzajemnie powinniśmy się wspierać.

 Edit:

Podany wyżej link do election tour już nie działa.. Może następne doniesienia pozwolą nam zobaczyć kandydatów wsłuchanych w głos tych najsłabiej słyszalnych…

Edit2:

Znalazłam nowy, działający link. Zobaczymy, jak długo.

Edit 3:

To uzupełnienie zawdzięczam Piotrowi Vagli Waglewskiemu. Nie, nie znamy się. Obserwuję jednak Jego działania i bardzo podoba mi się realizowana przez niego akcja obywatelskiego uaktywniania społeczeństwa. Upraszczając: przeprowadza wnikliwe analizy stanu faktycznego i prawnego konkretnych działań urzędów państwowych i publicznie zadaje pytania, realizującym te działania Osobom, sprawującym władzę wykonawczą i ustawodawczą. 

Pomyślałam: może spróbować zacząć działać?

Najprościej. Tak, jak Vagla i tak, jak ten – niewidoczny na filmie, a słyszalny, Prawdziwy Bohater linkowanego powyżej Spotkania.
Bo, jak na razie, pytanie, czy w toczącej się kampanii ktokolwiek zwróci uwagę na problemy, jakie powoduje obecny system tzw. wsparcia dla osób niepełnosprawnych, wydaje się retoryczne.

Czy np. którykolwiek z Kandydatów rozumie zagrożenie, jakie wynika z przygotowywanych zmian w dostępie do asystenta osoby niepełnosprawnej?
Kto nie słyszy osób niepełnosprawnych? Czy tylko ten Kandydat, pokazany w linkowanym wycinku z TVN24?
Na Twitterze napisałam wczoraj do innego Kandydata. Zapytałam, czy rozważa zmiany w systemie tzw. wsparcia dla ON. Nie odpisał. „Nie było zapewne takiej potrzeby…”

I tu pojawia się zadanie dla nas wszystkich:

Kto z nas robi cokolwiek w tym kierunku, aby zwrócić uwagę na sens i źródło problemu? Czy tylko marudzimy we własnym gronie? A może zbierzemy się na odwagę i zapytamy?

Ile trudności pokonał niepełnosprawny, prawdziwy Bohater w/w filmu, aby zadać pytanie. W naszym – Moim – Twoim – Twojego Znajomego imieniu?

Mamy jeszcze ponad miesiąc do zakończenia tej kampanii. Ilu z nas zechce zadać podobne pytanie swojemu Kandydatowi? Zapytaj! Choćby poprzez Fb – chyba każdy z Nich ma swoją stronę i profil. Zapytaj: jak On/Ona/wspierająca Go/Ją partia chce wspierać osoby niepełnosprawne i przeciwdziałać ich dyskryminacji?
Zapytaj! Ciebie to niewiele może kosztować: trochę czasu, przełamania /nieśmiałości, lenistwa? A może to coś zmieni?

Reklamy

O czym myślisz, kiedy oddychasz?

fot. M.Socha

fot. M.Socha

Zadzwoniła dziś do mnie Pani Redaktor z Echa Dnia. To znaczy, wczoraj też dzwoniła, ale wczoraj zupełnie nie było jak rozmawiać. Dziś był względny spokój.

Zadawała różne pytania. We współpracy ze świętokrzyskim Odziałem Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej przygotowuje artykuł o tzw. „aktywnych” osobach niepełnosprawnych z naszego  województwa. I wokół tej tematyki się obracałyśmy. Świetnie nam się rozmawiało, a niektóre pytania nadal mi siedzą w głowie.

Niby zwyczajne, a totalnie zaskakujące, bo człowiek dotąd jakby się nad tym nie zastanawiał. Nawet trudno mi precyzyjnie je powtórzyć.

Bo np. – „co mnie skłoniło, żeby działać, żeby się nie poddać, nie załamać”. Takie niby typowe pytanie dziennikarskie, prawda?:)

Są jednak rzeczy tak naturalne, oczywiste, że człowiek chyba nie zastanawia się nad nimi. Po prostu je robi. W ogóle trudno słowami opisać proces decyzyjny w ich przypadku.

Czy zastanawiamy się nad tym, dlaczego oddychamy? Po prostu to robimy. OK. Gdzieś
w świadomości mamy, ze jeśli przestaniemy oddychać, to możemy umrzeć. Ale generalnie nie zastanawiamy się nad tym. Po prostu – trzeba. Po prostu – dzięki Bogu, jakby troszkę samo się to dzieje.

A gdy upadniemy? To albo wstaniemy i pójdziemy dalej, albo będziemy leżeć, aż nas przysypie kurz, śnieg, czy co tam jeszcze.. Po prostu wiemy, że trzeba wstać. O ile mamy zachowany system obronny.. Nie przeprowadzamy analiz logicznych*, po prostu – albo sami się zbieramy z ziemi, albo prosimy kogoś o pomoc i jakoś się gramolimy na wspierających ramionach.

I chyba na tym skończę ten wpis, bo zaczynam za dużo nad tym myśleć. A każdy z nas już chyba kiedyś sprawdził, że jak zaczyna myśleć o swoim oddechu, to jakby się zaczynał gubić
i zatracać rytm.. Do miłego!

*OK, ja przeprowadzam, ale bliscy znajomi mówią mi, ze jestem „inna”..

Zatrudnienie osób niepełnosprawnych w Afganistanie

Dziś chcę podzielić się przemyśleniami i doświadczeniem innego człowieka.

W załączonym filmie o polskim tytule „Alberto Cairo: wrak człowieka – nigdy więcej”, Albert Cairo, fizjoterapeuta, członek misji pokojowej podczas wojny w Afganistanie,dzieli się swoimi wspomnieniami.

Opowiada nie tyle o sobie, co o ludziach, którym miał pomagać. O strachu przed bombami, o odpowiedzialności za powierzony mu personel medyczny, o lęku o własne życie, o tym, jak brakowało protez i jak wspólnie z osobami niepełnosprawnymi stworzył zakład produkujący m.in. protezy.

Dał ludziom to, czego potrzebowali najbardziej: protezy, a więc namiastkę sprawności, zatrudnienie – środki do życia, ale przede wszystkim – godność.

To podkreślił w pięknych słowach: „Godność nie może czekać.” Nie można czekać z działaniem na koniec wojny, na wzrost PKB i poprawę gospodarki państwa. Trzeba działać teraz, już.

Polecam to niesamowite świadectwo fizjoterapeuty: o przywróceniu godności człowiekowi, o priorytetach, nadziei i życiu codziennym.. praca, szkoła, niepełnosprawność, działanie – zdawałoby się – wbrew rozsądkowi i .. wspaniałe efekty:)

Ponieważ nie udało mi się wkleić filmu – polecam poniższy link:

 http://on.ted.com/Cairo

Wypowiedź jest w jezyku angielskim, można jednak wybrać opcję wyświetlania polskiego tekstu na ekranie.

Zachęcam – warto:).

Świadczenie pielęgnacyjne

wpis został przeniesiony z mojego poprzedniego blogu: pracanarencie.blox.pl .

 

Świadczenie pielęgnacyjne – co to jest i czy – na pewno – warto?

Pisząc w skrócie – świadczenie pielęgnacyjne (nie mylić z zasiłkiem pielęgnacyjnym) to jedno ze świadczeń, przyznawanych w oparciu o ustawę o świadczeniach rodzinnych.

Co do zasady – przysługuje ono osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny wobec osoby niepełnosprawnej, opiekującym się tą niepełnosprawną osobą i z tego względu, tj. w celu sprawowania opieki, nie podejmujacymi lub rezygnującymi z pracy bądź wszelkiego innego zatrudnienia zarobkowego.

Jakiś czas temu mojej porady szukała osoba zatrudniona na umowę o pracę na czas określony, ale z szansą na przedłużenie umowy na czas nieokreślony. Pobory – jak mówiła – otrzymywała niewysokie, najniższa dopuszczalna ustawą wysokość wynagrodzenia za pracę. Małżonek tej osoby był osobą niepełnosprawną, wymającą mniej wiecej stałej opieki związanej z codzienną egzystencją.

Powstał dylemat – najniższa krajowa pensja miesięczna za pracę na pół etatu, po odjęciu wszystkich podatków i danin publicznych jest jedynie nieco większa niż świadczenie (do jego wysokości nie są doliczane składki na ZUS). A trzeba kogos znaleźć do opieki/pomocy, zapłacić za jego czas i wysiłek. Czy warto zrezygnować z pracy na rzecz samodzielnej opieki nad niepełnosprawnym?

To bardzo trudne pytanie. Moim zdaniem nie powinniśmy być stawiani przez Ustawodawcę przed tak dramatycznym wyborem. 

Są jednak czasem takie sytuacje, że takiego wyboru trzeba dokonać i czasem – a twierdzę to jako osoba na wózku potrzebująca pomocy innych w codziennych, najbardziej podstawowych czynnościach –odpowiedź na tak postawione pytanie może zabrzmieć:   nie warto.

Jeśli tylko to możliwe – nie warto rezygnować z pracy.

W chili obecnej, stawiając warunek rezygnacji z zatrudnienia, jako podstawę do wypłaty świadczenia, Ustawodawca daje tym do zrozumienia, że kwota świadczenia ma pokryć koszty utrzymania co najmniej dwóch osób: osoby niepełnosprawnej (niezdolnej do samodzielnej egzystencji, a zatem najczęściej wymagającej dodatkowych wydatków, typu: leki, zaopatrzenie urologiczne, rehabilitacja, sprzęt pomocniczy itp.) i osoby rezygnującej z pracy po to, by jej pomagać. Przy obecnych kosztach utrzymania kwota świadczenia wydaje się być mało oparta w rzeczywistości.

To prawda, nawet stała umowa o pracę nie daje w obecnych czasach pewności zatrudnienia i stuprocentowej stabilizacji. Ale daje inne poczucie w sercu. Wymusza inne obowiązki. Rozwija, daje szansę dalszego rozwoju, możliwości dodatkowych dochodów, a osobie niepełnosprawnej daje szansę na poznanie innych ludzi i – czasami – wymusza otwarcie na świat i znalezienie w sobie mobilizacji by jakoś sobie poradzić samemu.

Ja wiem, doskonale i z własnego doświadczenia, że sytuacje są różne i z różnymi osobami możemy się spotkać. A jednak – uważam – czasem warto podjąć to ryzyko.

Pozdrawiam i życzę powodzenia i samych dobrych ludzi wokół:).

Rynek pracy dla osób z niepełnosprawnościami Konferencja Rzecznika Praw Obywatelskich

W dniu 31 stycznia 2013 roku, w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich przy Al. Solidarności 77 w Warszawie odbędzie się debata pt.
Rynek pracy dla osób z niepełnosprawnościami”.
Debata, wymiennie nazywana konferencją, połączona będzie z prezentacją wydanej w ramach prac Komisji Ekspertów ds. Osób z Niepełnosprawnością przy RPO monografii pt. „Najważniejsze wyzwania po ratyfikacji przez Polskę Konwencji ONZ o Prawach Osób Niepełnosprawnych”. Link do tej monografii w wersji w formacie pdf znajduje się
TUTAJ
.
Program zapowiada się bardzo interesująco. Planowane są wystąpienia Rzecznika Praw Obywatelskich – prof. Ireny Lipowicz, a także przedstawicieli m.in. Komisji Ekspertów ds. Osób z Niepełnosprawnością, Polskiego Forum Osób Niepełnosprawnych, Polskiego Związku Głuchych, Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym, oraz Fundacji Instytut RozwojuRegionalnego.
Oto tytuły poszczególnych wystąpień:
– Osoba z niepełnosprawnością w polityce społecznej;
– Wpływ edukacji osób z niepełnosprawnościami na ich aktywizację zawodową na przykładzie osób głuchych;
– Dyskryminacja osób z niepełnosprawnościami w dostępie do zawodów i funkcji
– Zatrudnienie osób z niepełnosprawnością intelektualną jako szansa na ich niezależne życie;
– Perspektywy otwartego rynku pracy;
– Wpływ orzecznictwa i systemu rentowego na aktywność zawodową osób z niepełnosprawnościami;
– Dostępność rynku pracy – racjonalne usprawnienie, uniwersalne projektowanie, nowe technologie;
– Zatrudnienie wspomagane osób z niepełnosprawnością intelektualną.Cały program dostępny jest pod tym LINKIEM.
Konferencja ma być dostępna online na stronie internetowej Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

Jaka firma przyjmie teraplegika?

wpis został przeniesiony z mojego poprzedniego blogu: pracanarencie.blox.pl .

 

W firmie – jak w życiu:) – (jeżeli kierujemy się tzw zdrowym rozsądkiem) robimy to, co jest dla nas opłacalne. Czyli: przynosi nam korzyść – np. finansową lub emocjonalną. Sprawia nam przyjemność, satysfakcję, radość, dumę, pozwala utrzymać się przy życiu itp. Przyczyny, dla których chcemy coś zrobić i uznajemy to za korzyść dla siebie bywają bardzo różne.

Jesteś osobą ze stwierdzoną tetraplegią (orzeczenie lekarza), z takimi „parametrami” możliwości ruchowych (w sensie praktycznym bardzo obniżone możliwości manualne, fizjologiczne i siły mięśni), z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym lub/bądź z orzeczonym prawem do renty – zaznacz choć jedną opcję a nawet wszystkie
i chcesz pracować, w sensie robić coś, co potrafisz lub jesteś w stanie się tego nauczyć i otrzymywać za to wynagrodzenie?

Jeśli odpowiedź na te pytania brzmi „TAK” to moja odpowiedź na pytanie: „jaka firma może zatrudnić tetraplegika”, brzmi: „KAŻDA, która będzie chciała”.
A dokładniej : każda firma może przyjąć, w sensie „zatrudnić” taką, jak wyżej opisałam osobę. Nie musi mieć żadnego „szyldu” typu „zakład pracy chronionej”.

Można się zatrudnić na zasadzie telepracy, czyli – upraszczając – pracę wykonujesz we własnym domu kontaktując się z „szefem” przez telefon i/bądź internet
można też swoje obowiązki wykonywać na mejscu, u pracodawcy/szefa, na przystosowanym do rodzaju i stopnia Twojej niepełnosprawności miejscu pracy.

Jeśli podstawą zatrudnienia jest umowa o pracę pracodawca może otrzymać dofinansowanie – zwrot kosztów poniesionych na przystosowanie stanowiska pracy do Twoich potrzeb, zwrot do 90% miesięcznych kosztów Twojego zatrudnienia do wysokości 180% najniższej pensji oraz do 20 % miesięcznych kosztów zatrudnienia pracownika, który ma Tobie pomagać – tak w skrócie.

O kwotach dofinansowania do zatrudnienia osoby niepełnosprawnej przeczytaj TUTAJ:
Zatrudnić osobę niepełnosprawną i otrzymać zwrot kosztów pracy

Szukając dobrego zatrudnienia zdecydowanie lepiej kierować się tym co potrafisz i lubisz robić i pod tym kątem przygotować swoją ofertę (cv, list motywacyjny itd) i tak ukierunkowywać wyszukiwarki.
Gdy wpisujesz „praca dla rencisty/osoby niepełnosprawnej” wyskakują zawyczaj najniżej opłacane prace i do tego prace fizyczne – szukaj tego, co Ciebie interesuje i w czym możesz być dobry i do tych wybranych pracodawców wysyłaj swoje oferty tj zapytania o pracę i umieść siebie w wyszukiwarkach.

Powodzenia.

 

 

Zobacz też:

Czy na rencie można pracować.

Zatrudnić osobę niepełnosprawną i otrzymać zwrot kosztów pracy

Jak wyliczyć możliwy zwrot kosztów zatrudnienia osoby niepełnosprawnej?

Jest już najnowsze wydanie informatora ZUS dla osób niepełnosprawnych

Na stronach portalu internetowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest już dostępny Informator dla Niepełnosprawnych – wydanie 2012.

Informator zawiera kompendium wiedzy o rencie z tytułu niezdolności do pracy, rencie socjalnej, orzecznictwie lekarskim ZUS, działaniach ZUS na rzecz osób niepełnosprawnych, uprawnieniach pracowniczych osób niepełnosprawnych oraz przegląd zadań i realizatorów wsparcia ze środków PFRON.

Aktualny informator jest do pobrania tutaj: KLIK.