Archiwa tagu: zatrudnianie niepełnosprawnych

Czy jest możliwe zatrudnienie w przypadku autyzmu lub zespołu Aspergera? „Linia wsparcia” w Bojanowie, w Ośrodku Rehabilitacyjno-Adaptacyjnym Caritas Diecezji Sandomierskiej

Wykorzystany obrazek pochodzi ze strony http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/229117

Dziś miałam przyjemność opowiadać o zasadach obowiązujących w przypadku podejmowania zatrudnienia przez osoby niepełnosprawne, a pisząc bardziej precyzyjnie – przez osoby ze stwierdzonym stopniem niepełnosprawności lub z orzeczeniem o niezdolności do pracy*.

Prelekcja została wygłoszona dla beneficjentów zadania publicznego:
„Linia wsparcia” – działania wspierające osoby z autyzmem z całościowym zaburzeniem rozwoju. Etap II. Priorytetowym celem działań w ramach projektu jest zwiększenie samodzielności osób niepełnosprawnych z autyzmem, zwiększenie ich szans na funkcjonowanie w społeczeństwie oraz na pracę zawodową.

Zadanie publiczne zostało sfinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a podmiotem prowadzącym projekt jest Caritas Diecezji Sandomierskiej.

Tematem przewodnim konferencji podsumowującej II etap projektu „Linia wsparcia” był szeroko pojęty autyzm.  Wśród słuchaczy były osoby, w przypadku których zdiagnozowano spektrum autyzmu lub zespół Aspergera, ich rodziny, opiekunowie, a także przedstawiciele instytucji, które zajmują się pomocą dla takich osób. W tym zarówno instytucji publicznych, jak i organizacji pozarządowych.

Powiem Państwu, że informacje przedstawione przez prelegentów (m.in. Pani doktor Marzena Pelc – Dymon, specjalista pediatra i psychiatra dziecięcy  i Pani psycholog – dr Justyna Kula-Lic) były niezwykle inspirujące, zawierały ogromną dawkę wiedzy, a film przygotowany jako (nazwa mojego pomysłu;)): „Raport z realizacji projektu” powinien być – moim zdaniem – emitowany codziennie w TV w paśmie największej oglądalności.

O publikacji i dalszym udostępnianiu tych materiałów, w tym materiału przygotowanego przeze mnie – zadecyduje podmiot prowadzący projekt. Ja ze swojej strony mogę jedynie zachwycić się wielkim dziełem, ogromną pracą włożoną w jego realizację i życzyć Wszystkiego Dobrego wszystkim uczestnikom i beneficjentom.
A tymczasem – przesyłam jeden z artykułów, na który trafiłam podczas przygotowywania się do dzisiejszej prelekcji.

To bardzo ciekawy wywiad z Panią Joanną Ławicką, terapeutką, pod wiele mówiącym tytułem „Autyzm: fakty i mity” .

Zachęcam do lektury. – Bardzo warto, bez względu na to, czy macie Państwo w rodzinie lub wśród znajomych osoby z taką diagnozą. Bardzo warto.
I bardzo warto śledzić projekt Caritas Diecezji Sandomierskiej „Linia wsparcia” – działania wspierające osoby z autyzmem, całościowym zaburzeniem rozwoju.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich słuchaczy dzisiejszej prelekcji i składam uszanowania dla uczestników, twórców i realizatorów projektu! To wielkie dzieło! 🙂

PS

Zdjęcie obrazujące wpis, pokazuje tzw stan idealny. Są jednak sytuacje, gdy stan osoby znacznie utrudnia jej samodzielne życie bez codziennego wsparcia – także w pracy zawodowej. W takim przypadku – moim zdaniem – bardzo korzystną i przyjazna formą zatrudnienia może być założenie spółdzielni socjalnej.

* Nadobowiązkowo..

Dla zainteresowanych szczegółami mojego wystąpienia – dotyczyło, jak napisałam wyżej – podejmowania zatrudnienia przez osoby niepełnosprawne i zatrudniania osób niepełnosprawnych i z orzeczoną niezdolnością do pracy w świetle obowiązujących przepisów.
Przedstawiłam zasady obowiązujące przy zatrudnianiu osób, wobec których wydane zostały orzeczenia o niezdolności do pracy lub orzeczenia o niepełnosprawności, najważniejsze uprawnienia, jakie przysługują pracownikowi z orzeczeniem o niepełnosprawności i korzyści pracodawcy, który taką osobę zatrudni (kwoty dofinansowania).
W przypadku osób, którym przysługuje renta socjalna, rodzinna lub renta z tytułu niezdolności do pracy zwróciłam uwagę, że osiąganie przychodów przez osoby niepełnosprawne może się wiązać ze zmniejszeniem kwoty wypłacanej renty, a nawet jej zawieszeniem. Przedstawiłam aktualne limity przychodów, jakie w tym zakresie zostały wyznaczone, a także zasady, jakie w tej kwestii obowiązują.

Konferencja odbyła się w Bojanowie, Ośrodku Rehabilitacyjno-Adaptacyjnym Caritas Diecezji Sandomierskiej. To miejsce wydaje się mieć duży potencjał.

Reklamy

Czy PFRON ma obowiązek skontrolować beneficjenta przed decyzją o wypłacie refundacji?

PFRONKtoś z Państwa prowadzi działalność gospodarczą i korzysta z systemu SODiR?

Dla niekorzystających wyjaśnienie: jest to powiązany z tzw. „systemem wsparcia zatrudnienia osób niepełnosprawnych” elektroniczny system przesyłania do PFRON wniosków o refundację kosztów zatrudnienia (dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne) i refundację obowiązkowych składek na ubezpieczenie rentowe i emerytalne (dla niepełnosprawnych przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą). Skrót rozwija się w nazwę : System Obsługi Dofinansowania i Refundacji.

O tym jakie koszty mogą być zwrócone ze środków PFRON i na jakich  zasadach pisałam m.in. tutaj:

Zatrudnić osobę niepełnosprawną i otrzymać zwrot kosztów pracy.
Jak wyliczyć możliwy zwrot kosztów zatrudnienia osoby niepełnosprawnej?
Pełnoprawna niepełnosprawność – czyli o wsparciu naszej (osób niepełnosprawnych) pracy raz jeszcze.

Wracając do meritum. Wniosek o refundację oznaczonych kosztów można składać najpóźniej do końca miesiąca, następującego po miesiącu w którym koszty poniesiono, a wymogiem dodatkowym jest poniesienie tych kosztów w ustawowym terminie. Czyli np. w przypadku składek na ubezpieczenie społeczne opłacanych przez przedsiębiorcę – do 10 dnia miesiąca (jeśli płaci tylko za siebie) i do 15 dnia miesiąca (gdy zatrudnia jeszcze kogoś, za kogo także opłaca składki). Tyle wynika z treści przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej  

Po zarejestrowaniu wniosku i jego weryfikacji następuje wypłata refundacji.

Jakiś czas temu trafiłam na interpelację poselską, dotyczącą właśnie procesu weryfikacji wniosku i odpowiedzialności.

Sprawa dotyczyła nakazania zwrotu wypłacanej przez kilka lat refundacji składek. Przypominam: refundacja składek przysługuje beneficjentowi wyłącznie wtedy, gdy składki opłacił w terminie.
Po przeprowadzeniu kontroli wniosku i należności ewentualnej refundacji zapada decyzja o wypłacie.

W omawianym przypadku – wymaganej przepisami kontroli zabrakło, a za brak tej kontroli do odpowiedzialności finansowej i zwrotu wypłaconych refundacji został pociągnięty nie – zobowiązany do przeprowadzenia kontroli, lecz ten, który tej kontroli podlega z mocy ustawy, tj beneficjent.

Przedsiębiorca ten zwrócił się o pomoc do reprezentującego go Parlammentarzysty, a ten wystąpił z następującą interpelacją :

„Interpelacja do Ministra Pracy i Polityki Społecznej ws. nieprawidłowości w refundacji składek na ubezpieczenie społeczne ze środków PFRON

Szanowny Panie Ministrze,

chciałbym w niniejszej interpelacji zwrócić Pana uwagę na nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu refundacji składek na ubezpieczenie społeczne dla osób niepełnosprawnych z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), a w szczególności na związane z tym negatywne konsekwencje dla osób niepełnosprawnych.

Problem przedstawię na przykładzie petenta mojego biura poselskiego. Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą, i jako osoba posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności, wystąpił do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o refundację składek na ubezpieczenie społeczne. Od 2010 r. Zainteresowany otrzymywał refundację składek, jednakże, nie posiadał wiedzy
o konieczności terminowego ich opłacania na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co skutkowało opóźnieniami w ich uiszczaniu, przy czym najdłuższym okresem opóźnienia był okres 3 dni.

Nieterminowe opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne stało się podstawą
do wszczęcia postępowania o zwrot otrzymanych środków z PFRON. Wysokość żądanego zwrotu przekracza kwotę 6.000 zł bez odsetek, których doliczenie za okres od 2010 r. do dnia zapłaty, spowoduje, że ostateczna kwota żądanego zwrotu znacznie wzrośnie.

Jak podkreśla zainteresowany, od 2010 r. PFRON nie dostrzegł jakichkolwiek nieprawidłowości w refundacji składek. Pierwszą informacją jaką otrzymał zainteresowany, było zawiadomienie o wszczęciu procedury zwrotu.

W mojej ocenie, przedstawiony stan faktyczny wskazuje na nieprawidłowości
w funkcjonowaniu procedury refundacji składek na ubezpieczenie społeczne ze środków PFRON.  Należy zauważyć, że przedmiotowe świadczenie ze środków Funduszu ma charakter świadczenia refundacyjnego i jest wypłacane „z dołu”, czyli po terminowym opłaceniu składki na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przez osobę niepełnosprawną. Powyższy tryb wypłaty refundacji, wskazuje na konieczność kontroli zasadności przekazania danej kwoty refundacji, poprzez sprawdzenie, czy w danym miesiącu składka na ubezpieczenie społeczne została uiszczona zgodnie z postanowienia ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. W przypadku stwierdzonych nieprawidłowości świadczenie nie powinno zostać wypłacone.

Procedurę przyznawania środków w ramach refundacji składek na ubezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych wskazuje Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 z późn. zm.). Zgodnie z art. 25a, osoba niepełnosprawna wykonująca działalność gospodarczą składa Funduszowi wniosek o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za dany miesiąc. Fundusz, w terminie 14 dni od dnia otrzymania kompletnego
i prawidłowo wypełnionego wniosku o wypłatę refundacji składek, przekazuje na rachunek bankowy wnioskodawcy kwotę refundacji. Przywołany przepis w ustępie 6. stanowi również,
że  jeżeli wnioskodawca posiada zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu przekraczające ogółem kwotę 100 zł, Prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję
o wstrzymaniu refundacji składek na ubezpieczenia społeczne do czasu uregulowania zaległości przez wnioskodawcę.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skoro osoba niepełnosprawna składa co miesiąc wniosek o refundację składek na ubezpieczenie społeczne, to co miesiąc wniosek podlega weryfikacji. W przypadku stwierdzonych nieprawidłowości- do których niewątpliwie należy zaliczyć nieterminowe opłacenie składki, o której refundację wystąpiono- środki nie powinny zostać wypłacone. Jeżeli natomiast doszło do wypłaty refundacji to jest
to świadczenie nienależne, stanowiące zaległość w zobowiązaniach na rzecz Funduszu,
i w przypadku, gdy przekracza kwotę 100 zł,  Prezes Zarządu Funduszu powinien wydać decyzję o wstrzymaniu refundacji składek.

Gdyby w przedstawionym stanie faktycznym doszło do właściwego zastosowania powyższej procedury to sytuacja nienależnie wypłacanej refundacji przez okres kilku lat nie miałaby miejsca, bowiem fakt nienależnego świadczenia zostałby zauważony podczas weryfikacji kolejnego wniosku, zaś procedura wypłacania dalszych refundacji wstrzymana.

W przedstawionej sprawie, de facto naruszenia prawa dopuścił się PFRON poprzez  wypłatę świadczenia w przypadku, gdy nie zostały spełnione warunki formalne  do otrzymania refundacji (terminowe opłacenie składki), a nie osoba niepełnosprawna.

Przerzucenie ciężaru odpowiedzialności za otrzymaną refundacje na osobę niepełnosprawną stoi w sprzeczności z ideą wsparcia i pomocy dla tej grupy społecznej.

Chciałbym zaznaczyć, że to na organie spoczywa obowiązek przestrzegania procedury przyznawania refundacji i kontroli wydatkowanych środków. Kontrola, w szczególności powinna mieć charakter uprzedni, a nie następczy, czyli już po przekazaniu środków  i to po wielu latach od ich wypłacenia. Beneficjent refundacji krzywdzony jest działaniem PFRON, który wszczyna procedury zwrotu nienależnie otrzymanego świadczenia po kilku latach
od zaistnienia zdarzenia uzasadniającego zwrot. Takie działanie organu potęguje niekorzystną sytuację osoby niepełnosprawnej, bowiem prowadzi do naliczania odsetek. Wobec powyższego, trudno ustrzec się przed zarzutem, że PFRON celowo wyczekuje na narastające odsetki, będące łatwym zyskiem, który może wspomóc niski budżet. Niestety zysk osiągany jest kosztem osoby niepełnosprawnej i przeczy istocie oraz  założeniom funkcjonowania funduszu.

Ponieważ przedstawiony problem nie ma charakteru incydentalnego, lecz dotyka wielu osób -zgodnie z danymi, które otrzymałem od Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych,  problem bezpośrednio dotyczy kilkuset osób, a może zaistnieć wobec kilkudziesięciu tysięcy beneficjentów Funduszu- uważam za niezbędne, podjęcie przez Pana niezwłocznych działań mających na celu jego rozwiązanie.

W mojej ocenie, tylko mechanizmy kontrolne są w stanie wyeliminować problem nienależnie przekazanych refundacji, i wbrew twierdzeniom Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, nie będą stanowić przeszkody w dostępie do świadczenia, lecz zapewnią ochronę beneficjentów Funduszu przed dotkliwymi konsekwencjami ich zwrotu. Nie mogę się również zgodzić z twierdzeniem, że comiesięczne badanie prawidłowości opłacenia składek przez beneficjenta w znaczący sposób wydłuży czas oczekiwania na refundację. W dobie zinformatyzowanych baz danych, każdorazowa weryfikacja terminowości w opłacaniu składek nie stanowi bariery, co więcej, zoptymalizuje działania PFRON eliminując dochodzenie zwrotów nienależnie wypłaconych świadczeń.

Mając powyższe na uwadze, proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania

Pyt.1. Czy PFRON dopuścił się naruszenia prawa poprzez niezastosowanie bądź niewłaściwe zastosowanie art. 25a Ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 z późn. zm.), skutkujące przekazaniem środków Funduszu, mimo nie spełnienia przesłanek do ich wypłaty?
Pyt. 2. Czy zamierza Pan podjąć działania zmierzające do wprowadzenia odpowiednich mechanizmów kontroli zasadności przekazywania środków, w ramach refundacji składek na ubezpieczenie społeczne dla osób niepełnosprawnych prowadzących działalność gospodarczą, polegających na każdorazowej weryfikacji terminowości opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne?
Marcin Witko
Poseł na Sejm RP”

Jaka była odpowiedź? Oto jej treść:

„ODPOWIEDŹ NA INTERPELACJE

sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej – z upoważnienia ministra – na interpelację nr 21724

Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na interpelację pana posła Marcina Witko z dnia 9 października 2013 r. (znak: SPS-023-21724) w sprawie zobowiązywania beneficjentów pomocy w formie refundacji kosztów składek na ubezpieczenia społeczne, uprzejmie wyjaśniam, że taki obowiązek, w przypadku pomocy przyznanej niezgodnie z prawem lub wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, statuują zarówno przepisy prawa krajowego, jak i wspólnotowego. Konieczność zwrotu środków jest niezależna od tego, kto naruszył przepisy dotyczące przyznania pomocy publicznej: beneficjent pomocy publicznej czy organ udzielający tej pomocy.

Podkreślenia wymaga, że pomoc udzielana przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w formie refundacji kosztów składek poniesionych przez niepełnosprawnych przedsiębiorców na ubezpieczenia społeczne jest przyznawana automatycznie w oparciu o oświadczenia pracodawcy w zakresie terminowego regulowania składek na ubezpieczenie społeczne. Jest to wyrazem zaufania organów państwa do obywatela i, jak pokazuje praktyka, ten system zdaje egzamin. W 2012 r. z tej formy pomocy skorzystało prawie 33 000 niepełnosprawnych przedsiębiorców na łączną kwotę ponad 73 mln zł.

W ciągu ostatnich trzech lat wydano decyzje nakazujące zwrot środków na łączną kwotę 606 896 zł w stosunku do 293 osób. Z uwagi na fakt, że pierwsze decyzje w zakresie zwrotu refundacji podejmowane były dopiero w 2012 r., dane dotyczą faktycznie lat 2012 i 2013. Według stanu na dzień 11 września 2013 r. w 2012 r. w odniesieniu do 69 osób podjęte zostały decyzje nakazujące zwrot refundacji na łączną kwotę 84 561,65 zł. W roku 2013 w odniesieniu do 224 osób podjęte zostały decyzje nakazujące zwrot refundacji na łączną kwotę 522 335,14 zł.

Zdaję sobie sprawę, że jakkolwiek w kontekście ogólnej puli środków przeznaczonych na ten instrument wsparcia kwota środków należnych do zwrotu nie jest duża, to dla mikroprzedsiębiorców korzystających z tej formy wsparcia jest ona bardzo dolegliwa. Z tego powodu zalecę Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wzmocnienie działań mających na celu ustalenie rzeczywistego uprawnienia do uzyskania refundacji składek na ubezpieczenia społeczne poprzez sprawdzanie danych gromadzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na etapie analizy wniosków o wypłatę pomocy publicznej w tej formie.

Z szacunkiem
Sekretarz stanu
Jarosław Duda
Warszawa, dnia 8 listopada 2013 r.”

Tu znajdziecie Państwo źródło‚, a także treść – interpelacji i odpowiedzi na nią.
Po przeczytaniu obu – zajmie to zaledwie kilka minut – rodzi się pytanie:
czy odpowiadający zadał sobie trud zapoznania się z treścią interpelacji?…

Podpowiedź:

– Odpowiadający nie odpowiedział na żadne z pytań interpelacji, a co więcej – pomylił osobę niepełnosprawną prowadzącą działalność gospodarczą (bohatera interpelacji) z pracodawcą zatrudniającym osoby niepełnosprawne.

Między nami mówiąc potrafię zrozumieć, że weryfikacja daty przelewu wiąże się z prawidłowym funkcjonowaniem systemu połączeń na linii ZUS-PFRON i to może stanowić pewną trudność. Nie można się jednak zgodzić z niezasadnym przerzucaniem odpowiedzialności na stronę ewidentnie słabszą w tym sporze.

Wydaje się więc, że ostatnie zmiany w formularzach Wn-U-G, które wprowadziły dodatkowo rubryki, w których wnioskodawca podaje termin dokonania przelewu i obowiązujący go termin zapłaty są próbą rozwiązania tego problemu:)

No cóż, zawsze to coś, szkoda jednak, ze nowe formularze źle działają w nowszych wersjach systemu Java, ale może i to się kiedyś poprawi..

Przychód, czy dochód – co decyduje o zmniejszeniu lub zawieszeniu renty, wypłacanej przez ZUS?

Jeden z Czytelników wpisu, dotyczącego aktualnych limitów przychodu:

Ile można dorobić do renty? Uwaga – od 01.09.2015 zmniejszyła się kwota limitu

zadał mi dziś następujące pytanie: „[…] jak rozumieć Przychód? Ja prowadząc działalność mam Przychód i mam dochód. Osoba zatrudniona na umowę o pracę Przychód może tak samo traktować jaki dochód. Czy w tym przypadku mówimy Ogólnie o dochodzie?”

Wyjaśniam zatem:

o zawieszeniu, bądź zmniejszeniu kwoty wypłacanej renty decyduje wysokość przychodu, a nie – dochodu.
Jaka jest różnica pomiędzy znaczeniem przychodu i dochodu?

Definicję przychodu, a właściwe definicje, podaje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych i do nie odsyłają przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Pełne ich przedstawienie zajęłoby co najmniej kilka wpisów. Postaram się więc dokonać tu maksymalnego uproszczenia, a w konkretnej sprawie doradzam bezpośrednią konsultację z radcą prawnym lub adwokatem.

W przypadku pracowników, tj. osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę – ich przychodem będzie kwota należnego wynagrodzenia za dany miesiąc. Proszę pamiętać, że to nie tylko pensja brutto – czyli kwota wpisana w umowie, ale także np.: wypłacone wynagrodzenie za nadgodziny, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, a nawet wartość  otrzymanych świadczeń niepieniężnych. Dochodem z kolei byłaby kwota netto, przelana pracownikowi na konto przez pracodawcę. To tak w uproszczeniu.

W przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą różnica pomiędzy kwotą osiągniętego w danym miesiącu przychodu, a pozostałym przedsiębiorcy dochodem może być o wiele większa.
Koszty samodzielnego prowadzenia działalności to nie tylko składki ZUS, czy ryczałt na dojazd do pracy. To także opłaty za wynajęcie lokalu, koszty wynagrodzeń zatrudnionych osób, koszty zakupu sprzętu i usług itd. Bywa, że po odliczeniu kosztów jako dochód pozostaje ułamek przychodu, a czasem wychodzi się na tzw. zero.

Może być zatem tak, że przychód niepełnosprawnego przedsiębiorcy przekroczy kwotę powodującą zawieszenie wypłaty renty (130 % przeciętnego wynagrodzenia), a rzeczywisty jego dochód będzie niższy od dolnego limitu, powodującego zmniejszenie renty (70 % przeciętnego wynagrodzenia).

Co w takiej sytuacji? Otóż w takiej sytuacji wypłata renty zostanie zawieszona.

na kogo wypadnie na tego bęc …

Jeden z Uczestników toczącej się właśnie kampanii upublicznił na swojej stronie w jednym z serwisów społecznościowych przejmujący film: w Piasecznie, w czasie spotkania z mieszkańcami podczas tzw. election tour osoba z tłumu woła do rozdającego autografy obecnie urzędującego i starającego się o reelekcję Głównego Bohatera Spotkania z prośbą o wypowiedzenie się na temat sytuacji osób niepełnosprawnych.

Wypowiedział problem. Zadał pytanie. Następnie kilkakrotnie wołał jeszcze starając się w ten sposób zwrócić uwagę uśmiechającego się do wszystkich wokół i pozującego do miłych zdjęć z publicznością najwyższego przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej i gwaranta ciągłości władzy państwowej (Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 126 ust. 1).

O tym, że głos z tłumu był wyraźnie słyszalny świadczyły widoczne w kamerze dziennikarskie mikrofony różnych stacji – momentalnie skierowały się ku Obecnemu z oczekiwaniem – co powie… Nie odpowiedział nic, nie uczynił nic, jakimkolwiek gestem, ni zmarszczką na czole nie ujawnił, że w ogóle usłyszał pytanie z tłumu…

A dziennikarze? Wstrzymali oddech .. i nie wezwali do odpowiedzi.. Nie powtórzyli – zdaje-się-nie-dosłyszanego- pytania . Nie było zapewne takiej potrzeby…

Komentator zauważył: cyt.”pytania padły, odpowiedzi nie ma..”k.cyt.

Link do filmu z tego zdarzenia, o ile jeszcze jest dostępny, jest tutaj:

Głos z tłumu wołał głośno i wielokrotnie, ale – pomimo tego, że chyba wszyscy go usłyszeli – nie był słyszalny.

Bo media go nie podchwyciły i nie wezwały do odpowiedzi.

Może to zresztą nic by nie dało? Ot, kolejną  okrągłą obietnicę przedwyborczą?

O „bezpłatnej” pomocy prawnej przeczytasz TUTAJ.

O asystencie osoby niepełnosprawnej czytaj TUTAJ.

Dlaczego o tym piszę? Siostra Małgorzata Chmielewska, współtwórczyni Fundacji Chleb życia, napisała ostatnio piękne zdanie, cyt.”Chcesz lepszego świata? To go rób!„k.cyt.

I ja się z Nią całkowicie zgadzam. Jak widzimy, że coś jest źle, to nie ma co jałowo marudzić, tylko po prostu trzeba starać się to zmienić. Samym narzekaniem między sobą nie zmienimy obecnego stanu rzeczy.

Może trzeba postarać się o dobry, lepszy od obecnego, lobbing?

Dobry, czyli mówiący o tym, co ważne, mówiący w sposób mądry, potrafiący dostosować przekaz do odbiorcy, oddzielić to co istotne od tego co nie istotne, potrafiący dotrzeć do odbiorcy (Społeczeństwa i Ustawodawcy) – a to jest najtrudniejsze..

Jeśli nie staniemy się 1. głośni, 2. słyszalni – w przestrzeni publicznej, takiej jak np. media i internet, ale przede wszystkim – obecni w świadomości społecznej 3. jeśli nie przekonamy do swoich racji – to się może nic nie zmienić..

Z kolei inny kandydat „wysłał do mnie” na adres mailowy list zaadresowany, zdaje się, do wszystkich przedsiębiorców, z bijącym czerwienią apelem: cyt.”Pokażmy politykom czerwoną kartkę. Nie łudź się! Ty będziesz następny i nikt Ci nie pomoże.”k.cyt.

No nie nastraja to optymistycznie. Nie tyle jednak cytowane wezwanie, co okoliczność, że wzywający jako jedyne remedium wskazuje ewentualny wybór swojej osoby, bez jednak jakichkolwiek informacji w jaki sposób mogłoby to się przyczynić do poprawy obecnej sytuacji..

Dobry przekaz jest niezwykle ważny, ale pytanie – co chcemy przekazać? To, że mamy mało pieniędzy? No – prawie – każdy ma za mało i chciałby więcej. nie do końca o to chodzi.

Chodzi o to, że potrzebujemy przepisów, które umożliwią nam jak najbardziej samodzielne życie. Które pomogą pokonać pierwotne trudności w podejmowaniu zatrudnienia i samodzielnego uzyskiwania środków na życie.

Obecny system zmusza osoby niepełnosprawne do żebractwa.

Jesteśmy przez obecne przepisy dotyczące zatrudnienia osób niepełnosprawnych niemal ubezwłasnowolnieni, a przygotowywane zmiany, dotyczące tzw. asystenta osoby niepełnosprawnej, mogą sprawić, że staniemy się ubezwłasnowolnieni totalnie..

Osoba niepełnosprawna nie otrzymuje żadnego wsparcia na zatrudnienie osób, które są dla niej niezbędne by mogła się kształcić, podejmować zatrudnienie, rehabilitować się, prowadzić niezależną działalność gospodarczą.

Ogromne środki, które są obecnie przeznaczane na cel tzw. wsparcia zatrudnienia ON idą do pracodawców. 

O tym jak zatrudnić osobę niepełnosprawną i otrzymać zwrot kosztów pracy zobacz TU

Tak, takim przepisom należy się przeciwstawić. Bo dlaczego pracodawca zatrudniający osobę niepełnosprawną otrzymuje zwrot kosztów zatrudnienia i wyszkolenia osoby, która niepełnosprawnemu pomaga, a niepełnosprawny chcący (a często zmuszony) podjąć samodzielne zatrudnienie – takiego wsparcia nie otrzymuje

Dlaczego chce się osoby niepełnosprawne zmusić do korzystania z pośredników przy zatrudnieniu osoby, która jest im konieczna po to, aby się umyć, ubrać, wstać z łóżka, wsiąść do auta, dotrzeć do pracy, pokonać progi i bariery architektoniczne, i tak dalej? Czy na prawdę potrzeba do tego kolejnej armii urzędników, którzy arbitralnie zdecydują jaka pomoc jest mi/Tobie potrzebna i czy w ogóle się „należy”?

A jeśli się nie „należy” (bo może akurat został o 2 złote przekroczony próg finansowy przychodu na „łebka”) to nawet nie będzie można – pomimo zasady swobody umów – koniecznego wsparcia zatrudnić samemu? Albo znowu trzeba będzie życie komplikować, bo zatrudnionej indywidualnie osoby nie będziemy mogli nazwać asystentem osoby niepełnosprawnej?

Dlaczego nie zostawić wyboru, co do sposobu korzystania ze wsparcia osoby, o której mowa w art. 26 e ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych? Zwrot kosztów zatrudnienia osoby, która pomaga niepełnosprawnej w pracy w zakresie czynności ułatwiających komunikację z otoczeniem oraz czynności niemożliwych lub trudnych do wykonania przez osobę niepełnosprawną na jej stanowisku pracy przysługuje wyłącznie pracodawcy, który zatrudnia osobę niepełnosprawną. Dlaczego taki zwrot nie przysługuje osobie niepełnosprawnej, która sama chce zatrudnić osobę, która będzie jej pomagać w w/w czynnościach? Dlaczego taki zwrot nie przysługuje samozatrudnionemu, niepełnosprawnemu przedsiębiorcy?

Czym to jest, jeśli nie dyskryminacją?

Trzeba zacząć o tym mówić.

Myślę tez, ze niezwykle wartościowe, a może wręcz niezbędne – byłoby połączyć się z innymi grupami, które się sprzeciwiają obecnemu stanowi rzeczy:

– fizjoterapeutami, pielęgniarkami, lekarzami i innymi przedstawicielami tzw. służby zdrowia – są naszym wsparciem na co dzień, a i my często jesteśmy ich – niejako -pracodawcami i klientami jednocześnie,

– środowiskami prawniczymi, do których zadań należy obrona praw człowieka, ale także są niezbędnym wsparciem w należytym opracowaniu propozycji zmian,

– przedsiębiorcami – który mi niejednokrotnie sami jesteśmy, bo – tak na prawdę – łatwiej samemu rozpocząć działalność gospodarczą, niż znaleźć zatrudnienie na godziwych warunkach umowy o pracę.

– osobami bezrobotnymi, którym rzeczywiście zależy na znalezieniu stałego zatrudnienia, bo w wielu przypadkach niepełnosprawności bywamy wieloletnimi „pracodawcami”, dla osób, które pomagają nam we wszelkich sprawach życia codziennego.

Nasze dążenia wcale nie są przeciwstawne – potrzebujemy się nawzajem. I wzajemnie powinniśmy się wspierać.

 Edit:

Podany wyżej link do election tour już nie działa.. Może następne doniesienia pozwolą nam zobaczyć kandydatów wsłuchanych w głos tych najsłabiej słyszalnych…

Edit2:

Znalazłam nowy, działający link. Zobaczymy, jak długo.

Edit 3:

To uzupełnienie zawdzięczam Piotrowi Vagli Waglewskiemu. Nie, nie znamy się. Obserwuję jednak Jego działania i bardzo podoba mi się realizowana przez niego akcja obywatelskiego uaktywniania społeczeństwa. Upraszczając: przeprowadza wnikliwe analizy stanu faktycznego i prawnego konkretnych działań urzędów państwowych i publicznie zadaje pytania, realizującym te działania Osobom, sprawującym władzę wykonawczą i ustawodawczą. 

Pomyślałam: może spróbować zacząć działać?

Najprościej. Tak, jak Vagla i tak, jak ten – niewidoczny na filmie, a słyszalny, Prawdziwy Bohater linkowanego powyżej Spotkania.
Bo, jak na razie, pytanie, czy w toczącej się kampanii ktokolwiek zwróci uwagę na problemy, jakie powoduje obecny system tzw. wsparcia dla osób niepełnosprawnych, wydaje się retoryczne.

Czy np. którykolwiek z Kandydatów rozumie zagrożenie, jakie wynika z przygotowywanych zmian w dostępie do asystenta osoby niepełnosprawnej?
Kto nie słyszy osób niepełnosprawnych? Czy tylko ten Kandydat, pokazany w linkowanym wycinku z TVN24?
Na Twitterze napisałam wczoraj do innego Kandydata. Zapytałam, czy rozważa zmiany w systemie tzw. wsparcia dla ON. Nie odpisał. „Nie było zapewne takiej potrzeby…”

I tu pojawia się zadanie dla nas wszystkich:

Kto z nas robi cokolwiek w tym kierunku, aby zwrócić uwagę na sens i źródło problemu? Czy tylko marudzimy we własnym gronie? A może zbierzemy się na odwagę i zapytamy?

Ile trudności pokonał niepełnosprawny, prawdziwy Bohater w/w filmu, aby zadać pytanie. W naszym – Moim – Twoim – Twojego Znajomego imieniu?

Mamy jeszcze ponad miesiąc do zakończenia tej kampanii. Ilu z nas zechce zadać podobne pytanie swojemu Kandydatowi? Zapytaj! Choćby poprzez Fb – chyba każdy z Nich ma swoją stronę i profil. Zapytaj: jak On/Ona/wspierająca Go/Ją partia chce wspierać osoby niepełnosprawne i przeciwdziałać ich dyskryminacji?
Zapytaj! Ciebie to niewiele może kosztować: trochę czasu, przełamania /nieśmiałości, lenistwa? A może to coś zmieni?

Inny a wymiar sprawiedliwości, czyli m.in. niepełnosprawni w sądzie i okolicach

Plakat promujący konferencję otwierającą projekt pt. „Podnoszenie wrażliwości sędziów i prokuratorów w zakresie równego traktowania”

Plakat promujący konferencję otwierającą projekt pt. „Podnoszenie wrażliwości sędziów i prokuratorów w zakresie równego traktowania”

We środę, 28 października 2014 roku miałam przyjemność brać udział w konferencji pt. „Inny, a wymiar sprawiedliwości”.

Konferencja odbyła się w Warszawie, w salach Austriackiego Forum Kultury , przy ul. Próżnej. Jej celem była promocja projektu: „Podnoszenie wrażliwości sędziów i prokuratorów w zakresie równego traktowania”.

Projekt, realizowany przez Helsińską Fundację Praw Człowieka we współpracy m.in. z Rzecznikiem Praw Obywatelskich, Prokuratorem Generalnym, Ministrem Sprawiedliwości i Stowarzyszeniem Sędziów Polskich „Iustitia” ma uwrażliwić sędziów i prokuratorów oraz kandydatów na sędziów i prokuratorów na kwestie związane z równym traktowaniem osób należących do grup narażonych na dyskryminację.

Cel ten ma zostać osiągnięty poprzez m.in. przygotowanie „Przewodnika równościowego”, czyli tzw. publikacji eksperckiej na temat przeciwdziałania dyskryminacji w codziennej praktyce sądowniczej. Celem „Przewodnika równościowego” będzie dostarczenie sędziom i prokuratorom informacji na temat różnych wartości, kultur, stylów życia, doświadczeń życiowych ludzi należących do różnych grup narażonych na dyskryminację oraz wskazówek ich wykorzystania w pracy sędziego i prokuratora. Uff. To tyle formalnych informacji.

Cały przebieg konferencji był nagrywany, niektóre nagrania z minionych wydarzeń tego typu znajduję na YouTubie, mam więc nadzieję, że i tą konferencję każdy z nas będzie mógł kiedyś w domu obejrzeć – skoro o dostępności dla m.in. osób niepełnosprawnych w niej mówiono..

Jak na razie jednak nie mam nawet żadnych zdjęć, których udostępnienie obiecała mi HFHP pozostaje więc Wam uwierzyć mi na słowo.

Chyba najbardziej zapadła mi w pamięć prezentacja pani dr Moniki Zimy-Parjaszewskiej,  Wiceprezes Zarządu Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Niezwykle emocjonalnie, a przy tym bardzo merytorycznie przedstawiła nagminne problemy osób  z niepełnosprawnością umysłową. O tym, jak są wykorzystywani i lekceważeni w życiu codziennym i jak są lekceważeni przez osoby, od których oczekiwałoby się najwyższych standardów postępowania – bo sprawujących wymiar sprawiedliwości.

Bardzo ciekawe wystąpienie miała też pani Katarzyna Słubik, członek zarządu Stowarzyszenia Interwencji Prawnej, która z kolei prezentowała w tym zakresie tematycznym doświadczenia cudzoziemców, osób często nie znających zbyt dobrze języka, lub przebywających na terenie Polski, powiedzmy że „mniej formalnie”.

Moim zadaniem było przedstawienie doświadczeń osoby niepełnosprawnej w wykonywaniu zawodu prawnika. Jak będzie można to obejrzeć, to podeślę link.

Pozdrawiam serdecznie i życzę nam wszystkim Wspaniałego Święta Niepodległości.

Asystent osoby niepełnosprawnej

sejm2-kopiaRząd donosi ostatnio, że priorytetem w przyszłym roku ma być rozwinięcie i wsparcie instytucji asystenta osoby niepełnosprawnej.

Może i brzmi to pięknie, ale w ostatnio większość działań tzw. instytucjonalnych na rzecz wsparcia osób niepełnosprawnych budzi moje wątpliwości. Tak też jest i w tym przypadku.

Bo kim jest asystent osoby niepełnosprawnej?

Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych mówi o osobie (Asystent ON wg UoR) zatrudnionej przez pracodawcę, zatrudniającego osobę niepełnosprawną. Taka osoba pomaga pracownikowi niepełnosprawnemu w pracy w zakresie czynności ułatwiających komunikowanie się z otoczeniem, a także czynności niemożliwych lub trudnych do samodzielnego wykonania przez pracownika niepełnosprawnego na stanowisku pracy.

I tyle. Albo aż tyle. Taki pracownik w ustawie o rehabilitacji nawet nie jest nazwany asystentem osoby niepełnosprawnej Jego stanowisko może się różnie nazywać. Ważne, że w ramach swoich godzin pracy i zakresu obowiązków pomaga niepełnosprawnemu w wykonywaniu jego pracy.

Bliższe pojęcie o asystencie osoby niepełnosprawnej jako o zawodzie, możemy sobie wyrobić po lekturze rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach. Kwalifikacje asystenta wg tego rozporządzenia to: „udzielanie pomocy i organizowanie wsparcia osobie niepełnosprawnej”.

Opis jej zadań i koniecznych umiejętności jest bardzo szeroki i określony jako:

udzielanie pomocy i organizowanie wsparcia osobie niepełnosprawnej.

Wyróżnia się w nim 4 grupy działań – wszystkie wzajemnie powiązane i wzajemnie z siebie wynikające. Są to: 1. organizowanie pracy z osobą niepełnosprawną, 2. wykonywanie czynności opiekuńczych, 3. aktywizowanie osoby niepełnosprawnej do samodzielności życiowej i 4. – wspieranie osoby niepełnosprawnej w trudnych sytuacjach życiowych

  1. Organizowanie pracy z osobą niepełnosprawną
    Uczeń:
    1)     analizuje dokumentację dotyczącą sytuacji zdrowotnej i społecznej osoby niepełnosprawnej;
    2)     rozpoznaje warunki życia osoby niepełnosprawnej;
    3)     wnioskuje o sytuacji osoby niepełnosprawnej z danych zawartych w dokumentacji;
    4)   rozpoznaje objawy chorobowe u osoby niepełnosprawnej ze strony poszczególnych układów i narządów;
    5)     rozróżnia rodzaje i stopnie niepełnosprawności;
    6)     ocenia możliwości i ograniczenia osoby niepełnosprawnej wynikające z wieku, stanu zdrowia fizycznego, psychicznego i niepełnosprawności;
    7)     diagnozuje potrzeby i problemy psychospołeczne osoby niepełnosprawnej;
    8)     przestrzega zasad indywidualizacji i podmiotowości w zaspakajaniu potrzeb i rozwiązywaniu problemów osoby niepełnosprawnej;
    9)     organizuje środowisko życia osoby niepełnosprawnej z uwzględnieniem jej potrzeb i problemów;
    10)   przestrzega zasad opracowywania indywidualnego planu współdziałania z osobą niepełnosprawną;
    11)   opracowuje plan współdziałania z osobą niepełnosprawną;
    12)   planuje metody, techniki i narzędzia pracy z osobą niepełnosprawną;
    13)   dobiera metody, techniki i narzędzia do realizacji zaplanowanych działań z osobą niepełnosprawną;
    14)   planuje techniki monitorowania podjętych działań;
    15)   prowadzi dokumentacje pracy z osobą niepełnosprawną.
  1. Wykonywanie czynności opiekuńczych
    Uczeń:
    1)     przestrzega procedur i standardów opieki środowiskowej;
    2)     rozpoznaje objawy zaburzeń psychosomatycznych u osoby niepełnosprawnej;
    3)     rozpoznaje stany zagrożenia zdrowia i życia osoby niepełnosprawnej;
    4)     udziela pierwszej pomocy w stanach zagrożenia zdrowia i życia osoby niepełnosprawnej;
    5)     przestrzega zasad i określa metody i techniki wykonywania czynności pielęgnacyjnych i higienicznych;
    6)     określa rodzaje narzędzi pracy oraz środków i materiałów do wykonywania czynności pielęgnacyjnych i higienicznych u osoby niepełnosprawnej;
    7)     pomaga osobie niepełnosprawnej w zaspakajaniu potrzeb fizjologicznych;
    8)     przestrzega zasad i określa metody zapobiegania odleżynom i odparzeniom u osoby niepełnosprawnej;
    9)     pomaga osobie niepełnosprawnej w prowadzeniu gospodarstwa domowego;
    10)   pomaga osobie niepełnosprawnej w przyjmowaniu leków zleconych przez lekarza;
    11)   analizuje rodzaje i techniki wykonywania ćwiczeń usprawniających ruchowo oraz gimnastyki oddechowej u osoby niepełnosprawnej;
    12)   prowadzi podstawowe ćwiczenia gimnastyczne uzgodnione ze specjalistą;
    13)   pomaga osobie niepełnosprawnej w korzystaniu ze świadczeń opieki zdrowotnej;
    14)   przestrzega zasad obsługi sprzętu rehabilitacyjnego i stosowania przedmiotów ortopedycznych;
    15)   pomaga osobie niepełnosprawnej w korzystaniu ze sprzętu rehabilitacyjnego i przedmiotów ortopedycznych;
    16)   przestrzega zasad współpracy z wolontariatem w opiece nad osobą niepełnosprawną;
    17)   współpracuje z wolontariuszami w opiece nad osobą niepełnosprawną.
  1. Aktywizowanie osoby niepełnosprawnej do samodzielności życiowej
    Uczeń:
    1)     inicjuje i podtrzymuje relacje międzyludzkie oraz współdziała z osobami z najbliższego środowiska ważnymi dla osoby niepełnosprawnej;
    2)     analizuje przyczyny występowania i metody rozwiązywania problemów społecznych i osobistych osoby niepełnosprawnej;
    3)     pomaga i udziela wsparcia osobie niepełnosprawnej w rozwiązywaniu problemów społecznych i osobistych;
    4)     planuje metody przygotowania osoby niepełnosprawnej do korzystania ze sprzętu i pomocy technicznych;
    5)     pomaga osobie niepełnosprawnej w korzystaniu ze sprzętu i pomocy technicznych ułatwiających samodzielne wykonywanie codziennych czynności;
    6)     planuje metody przygotowania osoby niepełnosprawnej i jej rodziny do samoopieki;
    7)     przygotowuje osobę niepełnosprawną oraz jej rodzinę do samoopieki;
    8)     charakteryzuje metody organizowania czasu wolnego osoby niepełnosprawnej;
    9)     organizuje czas wolny osobie niepełnosprawnej z wykorzystaniem zasobów środowiska lokalnego;
    10)   planuje metody, formy, techniki i środki terapii zajęciowej osoby niepełnosprawnej;
    11)   motywuje osobę niepełnosprawną do aktywnego spędzania czasu wolnego i rozwijania zainteresowań z uwzględnieniem jej potrzeb i możliwości;
    12)   dobiera metody aktywizowania osoby niepełnosprawnej w zależności od jej wieku, stanu jej zdrowia i niepełnosprawności;
    13)   pomaga osobie niepełnosprawnej w korzystaniu z kompleksowej rehabilitacji;
    14)   przestrzega zasad bezpieczeństwa podczas aktywizowania osoby niepełnosprawnej.
  1. Wspieranie osoby niepełnosprawnej w trudnych sytuacjach życiowych
    Uczeń:
    1)     określa metody integracji osoby niepełnosprawnej ze środowiskiem lokalnym;
    2)     wspiera osobę niepełnosprawną w integracji ze społeczeństwem;
    3)     aktywizuje środowisko społeczne do działań na rzecz osoby niepełnosprawnej;
    4)     asystuje osobie niepełnosprawnej w pełnieniu ról społecznych;
    5)     dobiera metody i techniki pracy z osobą niepełnosprawną;
    6)     przestrzega zasad opracowywania planu wsparcia osoby niepełnosprawnej;
    7)     opracowuje, monitoruje i ocenia realizację planu wsparcia osoby niepełnosprawnej;
    8)     reprezentuje osobę niepełnosprawną w negocjacjach z instytucjami, organizacjami, specjalistami i indywidualnymi osobami świadczącymi różne formy pomocy;
    9)     współpracuje ze specjalistami w opracowaniu programu kompleksowej pomocy osobie niepełnosprawnej;
    10)   analizuje systemy wsparcia i poradnictwa społecznego osoby niepełnosprawnej;
    11)   współpracuje z grupami wsparcia, organizacjami pozarządowymi i jednostkami samorządu terytorialnego działającymi na rzecz osoby niepełnosprawnej w środowisku lokalnym;
    12)   przestrzega zasad pozyskiwania środków finansowych z pomocy społecznej i innych instytucji;
    13)   pomaga osobie niepełnosprawnej w uzyskaniu środków finansowych na rehabilitację;
    14)   analizuje funkcje i zadania instytucji i organizacji świadczących pomoc osobie niepełnosprawnej;
    15)   pomaga osobie niepełnosprawnej w korzystaniu ze świadczeń pomocy społecznej i innych instytucji;
    16)   pomaga osobie niepełnosprawnej w korzystaniu z ofert edukacyjnych, poradnictwa zawodowego i w podejmowaniu zatrudnienia;
    17)   ocenia rodzaje barier architektonicznych i komunikacyjnych;
    18)   organizuje działania prowadzące do usuwania barier architektonicznych i komunikacyjnych;
    19)   analizuje Kartę Praw Osób Niepełnosprawnych;
    20)   stosuje przepisy prawa dotyczące opieki zdrowotnej państwa, prawa opiekuńczego, prawa o ubezpieczeniach społecznych i pomocy społecznej;
    21)   stosuje przepisy prawa dotyczące uprawnień osoby niepełnosprawnej i ochrony jej interesów;
    22)   pomaga osobie niepełnosprawnej w załatwianiu spraw urzędowych.

Asystent osoby niepełnosprawnej – taki wszystkowiedzący i „wszystkoumiejący” rycerz w lśniącej zbroi. No i wszystko pięknie. Tylko gdzie takiego/taką znaleźć? Gorzej – jak takiego rycerza/taką rycerkę – zatrudnić?

Oto Jesteśmy osobą niepełnosprawną. Aby zarabiać na życie i rehabilitację potrzebujemy się zatrudnić. Aby się zatrudnić potrzebujemy wstać z łóżka, umyć się, ubrać i dotrzeć na rozmowę kwalifikacyjną, pokazać się na niej z jak najlepszej strony, a potem – tak co dzień, lub z inną , większą, lub mniejszą częstotliwością docierać do miejsca zatrudnienia. No, chyba, że mamy umowę na zasadzie telepracy, wykonywanej w domu, ale i wtedy może być pomoc niezbędną.

Tych jednak czynności nie wykona osoba, o której mowa w ustawie o rehabilitacji. Te czynnosci nie mieszcza się w opisie ustawy. Bo dotyczą czynności poprzedzających wykonywanie pracy – acz, niezbędnych do jej zaistnienia.. Nie będzie to więc pracownik pracodawcy.

Czy zatem pracownik niepełnosprawny może samodzielnie zatrudnić taką osobę? Znowu mamy problem. Przepisy podatkowe i o systemie ubezpieczeń społecznych nie przewidują osoby fizycznej wśród płatników obowiązkowych składek ZUS i zaliczek na podatek dochodowy. Możemy więc zatrudnić dana osobę. Mamy w końcu – jeszcze.. – swobodę umów w Polsce. Ale umowa o pracę i umowa zlecenie (tak, tak – wbrew tym wszystkim tekstom o tzw. umowach „śmieciowych”) są umowami obłożonymi obowiązkowymi składkami ZUS. Mogę więc zatrudnić, ale – ponieważ ustawa nie przewiduje mnie jako płatnika, nie będę mógł pobrać i odprowadzić składek.

No, chyba, ze jesteś przedsiębiorcą, prowadzącym działalność gospodarczą, a osoba, za którą te składki odprowadzasz wpiera Cię w Twojej działalności gospodarczej. Wtedy jesteś płatnikiem ZUS składek z umowy zawartej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ale dziś nie o tym. Dziś chcę zwrócić uwagę na to, że osoba, która nie prowadzi działalności gospodarczej ma poważne trudności formalne z zatrudnieniem osoby która ma jej pomagać w usamodzielnieniu się.

I teraz człowiek szuka wsparcia w doniesieniach o działaniach naszych elit, prawodawców i Rządu wreszcie. Że ma być lepiej. Że zajmą się problemem. Ale, czy takie wsparcie znajduje?

Otóż nie.

Poniżej macie Państwo link do transmisji posiedzenia komisji parlamentarnej umawiającej właśnie prace nad instytucją asystenta osoby niepełnosprawnej:

http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/transmisje.xsp?unid=900D6DD6B1FC1476C1257CEF0031892C#

Transmisja pokazuje cały przebieg posiedzenia Parlamentarnego Zespołu ds. Osób Niepełnosprawnych z dnia 26-06-2014. Posiedzeniu przewodniczył mu pan senator Libicki Jan Filip, a tematem posiedzenia były możliwości rozszerzania lokalnych programów wsparcia osób z niepełnosprawnością o usługi asystenckie. Prezentowano możliwości organizacji tzw. lokalnego Centrum Asystentury Społecznej, charakteryzowano profil asystenta osoby niepełnosprawnej, sposoby rekrutacji, możliwy zakres usług. Wiecej – mówiono już o strukturze zarządzania Centrum Asystentury Społecznej, obsłudze klientów (czyli, jak rozumiem – osób niepełnosprawnych), jak również o potencjalnych źródłach finansowania działalności owych centrów asystentury społecznej.

Czyli co? Czyli znowu kolejna biurokracja. Kolejne komisje i decydenci, którzy za niepełnosprawnego zadecydują, co mu potrzebne, kto mu potrzebny i czy w ogóle mu się należy…

Bo osoba niepełnosprawna się nie zna. Nie wie, jaki charakter pomocy jest jej najbardziej przydatny. Więcej! Zdaniem prezentujących nową koncepcję asystenta osoby niepełnosprawnej taka osoba nie może samodzielnie zatrudnić asystenta. Asystent osoby niepełnosprawnej powinien być zatrudniany wyłącznie za pośrednictwem organizacji zewnętrznych, instytucji publicznych lub pozarządowych i powinien być ich pracownikiem. Nie osoby, której będzie pomagał.

Asystent – taki wniosek nasuwa się po obejrzeniu transmisji – nie będzie mógł działać na własny rachunek,  ani też osoba niepełnosprawna nie będzie mogła jej samodzielnie zatrudnić. Powód? Ponieważ – tu wolny cytat: osoba niepełnosprawna mogłaby taką osobę-asystenta wykorzystywać (sic!) Taki właśnie wniosek i przyczynę konieczności zatrudniania asystenta osoby niepełnosprawnej wyłącznie poprzez biurokratycznych pośredników przedstawił sam pan przewodniczący (osoba niepełnosprawna, a jakże) senator Jan F. Libicki. Gratuluję..

Utraciłem sprawność – czy stracę pracę?

 – Rozchorowałem się. Na komisji lekarskiej stwierdzono niezdolność do pracy.

 Boję się, że mój pracodawca mnie zwolni.

Czy mogę tego uniknąć?

Tak, jest taka możliwość.

Są dwie* okoliczności, które można i warto uzmysłowić naszemu pracodawcy.

1. To finansowe wsparcie, jakie pracodawca może uzyskać ze środków publicznych, celem kontynuacji naszego zatrudnienia.

Pracodawca może uzyskać dofinansowanie nawet do wysokości dwudziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Dotyczyć ono może m.in.

– koniecznej adaptacji pomieszczeń,
– zakupu niezbędnych urządzeń,
– a nawet obejmować częściowy zwrot miesięcznych kosztów zatrudnienia zarówno osoby niepełnosprawnej, jak i osoby, która będzie jej w pracy pomagać w tych czynnościach, których ze względu na swą niepełnosprawność pracownik nie będzie w stanie wykonać  samodzielnie.

2. To obowiązek pracodawcy, w stosunku do osoby zatrudnionej (czyli odpowiednie działania trzeba podejmować zanim nas zwolnią), która  w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utraciła zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku – do wydzielenia lub zorganizowania odpowiedniego stanowiska pracy z podstawowym zapleczem socjalnym.

Koniecznie w tym przypadku należy zgłosić gotowość przystąpienia do pracy. – Najpóźniej w ciągu miesiąca od uznania pracownika za osobę niepełnosprawną.

 Powodzenia!
 

Uwaga. Orzeczenia lekarzy orzeczników ZUS o niezdolności do pracy są traktowane na równi z orzeczeniem o odpowiednim stopniu niepełnosprawności. Zawsze jednak warto stawić się na drugą komisję celem uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, gdyż daje ono inne uprawnienia, niż orzeczenie o niezdolności do pracy.

* Przypisek do liczby „dwie” – okoliczności, o których dobrze wiedzieć i pamiętać w takiej sytuacji, jest naturalnie więcej, niż dwie, a i te, które wymieniłam, w każdym przypadku wymagają indywidualnej analizy. Uważam jednak, ze dobrze jest nie pominąć tych obu stron medalu; tj. i – obowiązku, jaki może ciążyć na pracodawcy, i – pomocy de minimis, która może mu zostać udzielona.